-Σ' έμαθα ΜΑΝΑ άρρωστη και ήρθα από τα ξένα
να δώ τι έχεις και πονείς και ΣΥ να δεις εμένα.
Σε βλέπω μάνα μου φτωχή, τα ρούχα σου τριμμένα
βλέπω την όψη σου χλωμή, τα μάτια σου κλαμένα.
Παλιά τραγούδαγες συχνά, τώρα γιατί σωπαίνεις;
Γιατί ρε μάνα κρύβεσαι και στο σκοτάδι μένεις;
Πες τα σε μένα μάνα μου όλα τα βασανά σου,
μήπως και βρω το φάρμακο και ΣΥ τη γιατρειά σου.
_ Γιόκα μου, σε 'διωξα νωρίς και πήγες μακριά μου
γιατί ΄ταν λίγο το ψωμί για όλα τα παιδιά μου.
Και από τότε γιόκα μου ζω στην απελπισία,
αφού τ΄αδέλφια σου εδώ πέσαν στην ασωτία.
Πουλήσαν το οικόπεδο, όπως και το χωράφι
και τά ΄φαγαν σαν άρχοντες μαζί με το σινάφι.
Τους νόμους τούς κατήργησαν, διαλύθηκε η φαμίλια.
Μου 'μείναν μόνο κλάματα και ματωμένα χείλια.
Ξεθώριασε η αγάπη τους που είχανε για μένα
και πήραν τον κατήφορο χωρίς φραγμό κανένα.
Και σαν να μην έφταναν αυτά, τώρα με ατιμώσαν
και για να πάρουν δάνεια, εγγύηση με δώσαν.
Μου κλέψανε τη λευτεριά κι έσκυψα το κεφάλι.
Σας δίνω ομως συμβουλή κι απόφαση μεγάλη:
Πουληστε τα χρυσαφικα, για να ξεχρεωθούμε
και με δουλειά κι ομονοή, έτσι ας πορευτούμε.
Τη φτώχεια μην την σκιαζεστε, την έζησα, την είδα.
Μην τη φοβάστε! Είναι γλυκιά, σαν έχεις την πατρίδα.
Μοιράστε σ' όλους δίκαια το λιγοστό ψωμί μας
και αναστήστε επάξια την ένδοξη φυλή μας.
Μπέσα ποτέ μη βάλετε, σε "φίλους κι εταιρείες",
γιατί εδώ που φτάσαμε, φταίνε οι<< συμμαχίες>>
-Μάνα μην απελπίζεσαι, σ' αυτήν την καταιγίδα
-Μάνα μην απελπίζεσαι, σ' αυτήν την καταιγίδα
στ' αδικημένα σου παιδιά να έχεις την ελπίδα!
Σαυτά που είχες μια ζωή στην άκρη ξεχασμένα
και τώρα ξεσηκώθηκαν ως άγανακτησμένα
Σε ΜΑΣ θα βρεις το γιατρικό και τα πατήματά σου
Αγγαλιασέ μας ΜΑΝΑ ΜΑΣ σαν όλα τα παιδιά σου.-
28/5/2011
Χ.Τ .Ο Βιτ'λιώτης

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου