Ο ΖΗΤΙΑΝΟΣ

Διαβάτη, ξενε, που περνάς ρίξε μου τη ματιά σου
είμαι ζητιάνος της ζωής και ζω πολύ κοντά σου.

Ήμουν και 'γω στη θέση σου κάποτε με γραβάτα,
ποιός όμως να περίμενε πως θα 'βγαινα στη στράτα?

Είχα γυναίκα και παιδιά σπίτια και αμαξάρες,
παρατρεχάμενους πολλούς και δέκα μαγαζάρες.

Τα πάντα 'ομως χάθηκαν κι ήρθαν τα πάνω κάτω
κι απ' τα σαλόνια τα ψηλά κατέληξα στον πάτο.

Εκποίησα τ' ακίνητα, τα μαγαζιά να σώσω
κι έφτασα και το πατρικό κι αυτό να το σκοτώσω.

Κι ύστερα η γηναίκα μου μαζί με τα παιδιά μου,
με αφορμή τη φτώχια μου, 'φύγαν απο κοντά μου.

Όλοι μ' απαρνηθήκανε και συγγενείς και φίλοι
και 'μούμειναν για συντροφιά δυό πεινασμένοι σκύλοι.

Σπίτι δεν έχω να σταθώ, κάποιον να κουβεντιάσω.
ζαρώνω στα χαλάσματα τη νύχτα να περάσω.

Ψάχνω μες στα σκουπίδια σου κάτι να βρώ να φάω
κι ύστερα μες την πόλη σου άσκοπα τριγυρνάω.

Ο κόσμος μ' αποστρέφεται δε δίνει σημασία
γι' αυτόν  είμαι  'να τίποτα, ψυχή χωρίς αξία.

Πιάνω κουβέντα με σκυλιά με γάτες, με ποντίκια
κι αναπολώ, στα μάτια τους , τα δυό μου πιτσιρίκια.

Και τώρα που χειμώνιασε και οι γιορτές ζυγώνουν,
βλέπουν τα μάτια μου χαρές, θυμούνται και βουρκώνουν.

Δε με πειράζει η φτώχει μου και η χαρά του κόσμου.
Αγάπης θέλω μια ματιά ,κι αν έχεις , ξένε, δόσ μου.

Μη προσπερνάς αδιάφορος, δεν θέλω τα λεφτά σου,
θέλω μια λέξη ανθρωπιάς και λίγη απ' τη χαρά σου.

Κι όταν σημάνουν οι εκκλησιές για το -Χριστός γεννάται-,
θυμήσου τον ζητιάνο σου, ξένε μου, που κοιμάται.

Κι όταν χορτάσεις λιχουδιές και φτάσεις στα  ποτήρια,
ασ' στο μπουκάλι δυό γουλιές και ρίξ' το στα σκουπίδια.

Κι αν το πετύχω, ξένε μου, το φιλοδωρημά σου,
θα το κρατήσω αγκαλιά να πίνω στη υγεία σου.-

Λαμία  26/12/2011

   

ΤΟ ΚΗΔΕΙΟΧΑΡΤΟ

'Εχουμε γίνει νούμερο ,του κόσμου ρεζιλίκι .                        

Με μας γελά νυχθημερόν το παρδαλό κατσίκι.

Μας λένε πως πτωχεύσαμε, μας θεωρούν σκουπίδια

δεν μας αφήνουν ήσυχους μας ζάλισαν τα φρύδια.

Ο Γιώργος μόλις άκουσε το λύκο στην αυλή του

φώναξε τότε το μπουλτόκφρουρά γιατομαντρί του .                                                                                 

-Γιώργο μου τώρα ειν' αργά δε θέλουμε σκυλάκια,

τον Ηρακλή μας φώναξε να διώξει τα< κοράκια>.

Μας ξέσκισαν τις σάρκες μας ,μας ρούφηξαν το αίμα,

ρίξε με το πιστόλι σου και σκότωσε κανένα.

                                                                                                                                                                      Τό 'κανες, Γιώργο μου, μισό το βήμα στον Αντώνη.

Πάντα την πρώτη σκέψη σου, κάποιος ,σου τη στραβώνει.

Πάντως να ξέρεις,φιλικά, αν μας συμβεί το <Κάτι>.

-Εσείς κακό χειρόβουλο και μεις κακό δεμάτι.

Όλοι εμείς το ξέρουμε το ζούμε στο πετσί μας

πως απο 'δω και στο εξής φτωχιά θάν' η ζωή μας.

Εσείς γιατί δεν βλέπετε πως ο φτωχός δεν έχει

και του ζητάτε, συνεχώς, φόρους που δεν αντέχει?

Μας κάνατε τα μαγαζιά μουσεία για πελάτες

κι 'αντί να βοήθήσετε μας ρίχνετε και ΦΑΠες.

Βάλαν λουκέτο τα μισά και τ' άλλα αποδημούνε,

πάνε στην άλλη <γειτονιά> όπου μας αγαπούνε.

Καλός ο Καλλικράτη σας ,τον είχατε μεράκι,

στήλτε τους ,όμως για καφέ, κανένα ευρουλάκι.

Γιατί απο το ΙΚΑ μας <διώξατε>  τους πελάτες?

Σε λίγο θ' ασφαλίζετε τους σκύλους και τις γάτες.

Γιατί στις ΔΕΚΟ κόψατε το πλούσιο τσιμούσι?

Το ξέρεις πως για χάρη σας ,αρχίσανε το σούσι?

Όλα τα συρρικνώσατε και με την εφεδρεία,

πάμε, με μέσον στον Παπά ,για τα φτωχοκομεία.

Ψέματα λέτε στο λαό κι' ωραία παραμύθια.

Πείτε μας πως πτωχεύσαμε,αυτή 'ναι η αλήθεια.

Βάλτε το κηδειόχαρτο ψηλά σε μιά κολώνα

και πάτε να φουντάρετε από τον Παρθενώνα.

Υ.Γ Πατρίδα 'μ, πως κατάντησες ΕΣΥ σ' αυτό το χάλι

να σου κλοτσούν οι λιάπηδες,σαν μπάλα, το κεφάλι.-

λιάπης=καιροσκόπος μ.τ.φ.(λεξ. Μπαμπηνιώτη.)

Λαμία 11/9/2011            Χ.Τ. ο Βιτ'λιωτης.-

ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΧΡΟΝΙΑ ΔΥΣΚΟΛΑ

Έρχονται μέρες δύσκολες, χρόνια δυστυχισμένα
κι' από τι λένε οι γραφές, θα πλήξουν τον καθένα.

Θάναι ανάμνηση γλυκιά τα χρόνια που περάσαν
και όσοι δεν τα ζήσανε και κέρδησαν και χάσαν.

Θα μοιάζουν σαν σε όνειρο που κόπηκε στη μέση
κι' αγωνιάς, στον ύπνο σου, να σε ξανασυνδέση.

Γυρίζουμε, ανεπιστρεπτί, στη φτώχεια του πενήντα
που το προσδόκοιμο ζωής έφτανε στα εξήντα.

Τότε που κρύβαν το ψωμί, ψηλά μέσ' το φανάρι
και τα παιδιά πασχίζανε ποιός πρώτος θα το πάρει.

Θα λείψουν είδη βασικά απ' τη λιτή ζωή μας.
Ως και το γάλα λιγοστό θάναι για το παιδί μας.

Θα λείψουνε τα φάρμακα, κι' ο πόνος θα περνάει,
όταν,καμπάνα ο παπάς, πένθημα θα βαράει.

Θα τρώμε, μόνο Κυριακή, κρέας, με κριθαράκι.
Τις άλλες μέρες όσπρια και σπάνια ψαράκι.

Θά 'ναι η ζάχαρι λειψή όπως και το λαδάκι,
θα φτάνει μόνο για καφέ και για το καντηλάκι.

Παπούτσια θ' αγοράζουμε,όταν αυτά θα λιώνουν
κι' οι παπουτσίδες, στα στενά,συχνά θα τα μπαλώνουν.

Φιρμάτα  ρούχα θα φορούν, τα νεαρά ζευγάρια
και όλοι οι υπόλοιποι,φτηνά,απ΄ τα παζάρια .

Η πόλη θα ερημωθεί,θα φύγουν στα χωριά τους,
αφού οι περισότεροι, θα χάσουν τη δουλειά τους.

Θά 'ναι, το μεροκάμματο, σκληρό και με  υδρώτα
κι'η πληρωμή του, στα μισά, απο τι ήταν πρώτα.

Μέσα σ' αυτή τη θύελλα, ο κόσμος θα σαστήσει
και τη βοήθεια του ΧΡΙΣΤΟΥ, θα τρέξει, να ζητήσει.

Θ'αναπτυχθεί σε όλους μας, αγάπη μεταξύ μας
αλληλεγγύη κι' ανθρωπιά, πού 'λειψαν στη ζωή μας.

Εκείνο όμως που πονά σαν κοφτερή λεπίδα,
είναι γιατί οι νέοι μας δεν έχουνε ελπίδα.

Πρώτη φορά στα χρονικά, θα ζήσουν τα παιδιά μας,
χρόνια, πολύ χειρότερα, απ' ότι τα δικά μας.

Έρχονται  χρόνια δύσκολα, στιγμές που θα πονάνε
κι' όσοι αντέξουν το κακό, να ζούν να μολογάνε .-

φανάρι= φορητή τροφοθήκη με σίτα, το αντιψυγείο του "50.
Λαμία  23/9/2011     Χ.Τ. ο  Βιτ'λιώτης.       
  

ΤΑ << ΓΑΪΔΟΥΡΙΑ >>

Τα  <<πάντα όλα>> αλλάξανε κι' όλα τα ίδια μένουν
και οι αφέντες στη βουλή, ακόμα επιμέμουν.

Να μας δουλεύουν, τάχα μας  ό,τι μας κυβερνάνε
κι' ανάθεμα αν ξέρουνε τα τέσσερα που πάνε.

Όπως οι λύκοι στο μαντρί που δεν αφήσαν ένα
χρόνια τώρα αχόρταγοι μας ρούφηξαν το αίμα

Μας βάζουν φόρους, εισφορές, χαράτσια και στο σπίτι.
Μας έχουν κάνει όλους μας << μασούρια δυναμίτη >>.

Τίποτα δεν προσφέρανε στη δόλια την Πατρίδα,
τουπέ μονάχα και φαί και στρόγγυλη σφραγίδα.

Δεν έχουν πέτσα να ντραπούν και να ξεκουμπησθούνε,
τους σκυλοβρίζει ο λαός κι' αυτοί χαζογελούνε.

Ο κόσμος τους συχάθηκε, έχει αγανακτήσει,
και τα σημάδια δείχνουνε πως θα χειροδικήσει.

Να φύγουνε με το καλό, πρίν γίνει της ...Συρίας
και τους κλοτσίσει ολαός με κλότσους << ευθυξίας >>.

Παρ' όλλα  αυτά η Μάνα μας , δεν είχε άλλη λύση,
τους πλήρωνε με δανεικά να τους ευχαριστήσει.

Την τρόικα θα φέρουμε για να μας Κυβερνήσει,
έτσι κι' αλλιώς από καιρό μας έχει καβαλήσει.

Θα μας στοιχίζουν ποιό φθηνά και ούτε θα μας κλέβουν,
θα είναι ποιό ευγενικοί όταν θα μας... ιππεύουν.

Θα βγούμε απ' την ύφεση θα φέρουνε παράδες
θα βρουν δουλειά οι άνεργοι, ψωμί οι φουκαράδες.

Θα βάλουνε συστήματα που έχουν στην Ευρώπη
και θα ΄ναι πιά χαλάλι τους οι φόροι μας κι' οι κόποι.

Θα μπούνε μέσα στη βουλή και θα τους διαλύσουν
εκείνους που μας <<πήδηξαν>>γλυκά να τους ... φιλήσουν

Πέσανε στην Πατρίδα μας γύπες και την ξεσκίζουν
και τα παιδιά της στη βουλή  γι' αυτό πανηγυρίζουν.

Στα χάλια που μας φέρανε οι Πατριδοσωτήρες
και 'γώ θα τα κατάφερνα κι' ας είμαι κι' απο μπύρες.

Τι θά 'κανα χειρότερο απ' το βαρύ κανόνι,
απλώς δεν με φωνάζουνε Γιωργάκη η Αντώνη.

-Λεβεντομάνα που γεννάς Ήρωες με.... κουμπούρια
τί έπαθες και γέμισες τον τόπο μας ΓΑΙΔΟΥΡΙΑ*.-

*Γαϊδουρια = μετφ.<<οι βουλευτές που σηκώνουν πολλά βάρη (λεξ. Α.Ροντούλης)
Λαμία 30/09/2011       Χ.Τ.  ο Βιτ'λιώτης