Η ΚΡΙΚΕΛΑ

Δημόσιος υπάλληλος, του Έλληνα η τρέλα
και μιας ζωής το όνειρο να δέσει στην κρικέλα.

Κρικέλα: το δημόσιο που σέρνει από κοντά του
χιλιάδες υπεράριθμους και βρήκε τον μπελά του.

Γεμίσαν τα πατάρια του, κλητήρες και γραφιάδες:
καλούς, λαμόγια, άχρηστους και συνδικαλιστάδες.

Μέχρι να μπούνε προσκυνούν ποδιές κατουρημένες
κι' ύστερα μεταλλάσονται σε βδέλες πεινασμένες.

Άλλοι χωθήκαν με "σταυρό" κι' άλλοι με τη φιλία
κι' αποτελούν εξαίρεση οι λίγοι με αξία.

Κάθε πρωί ως τις εννιά πίνουνε καφεδάκι,
κατά τις δέκα κολατσιό, στις δώδεκα ουζάκι.

Μην τους μιλήσεις άσχημα, θα σε ταλαιπωρήσουν
κι' αν τους αρπάξεις το γιακά, τότε θα σε...ξεσκίσουν.

Πόσες φορές, μπρός στο γκισέ, παρά τα παρακάλια,
δεν κάνανε, προκλητικά, τα νεύρα μας τσατάλια;

Και στο μυαλό τους τριγυρνά μονίμως το μπαξίσι,
με ίδιο πάντα το "ρεφρέν" πριν απ' τ' αλισβερίσι.

Δουλεύουν όμως οι μισοί, οι άλλοι τιμωρία,
γιατί φηφίσανε στραβά κόντρα στην εξουσία.

Κι' όταν αλλάξει το βιολί, έρχονται οι ριγμένοι,
οι άλλοι πάνε σε ρεπό γιατί 'ναι κουρασμένοι.

Αυτό το χάλι το 'βλεπε χρόνια η εξουσία,
μα σαν μανούλα πρόσφερε σε όλους προστασία.

Τό 'δαν όμως κι' οι τρόϊκες και πάθανε ναυτία
και 'δώσαν τότε διαταγή να βγουν στην ανεργία.

Θά 'πρεπε, λένε, νά 'χαμε διοίκηση μοντέλο
και μεις την αναδείξαμε, σε ακριβό μπουρδέλο.

Και η κρικέλα έσπασε σκορπίσανε οι κρίκοι
και όποιος είναι τυχερός, θα φάει το "μανίκι".

Τώρα το πάρτι τέλειωσε,σωθήκαν τ' αεράτα,
γιατί μας πήραν μυρωδιά του γιούρο (euro) τα φουσάτα.

Καιρός ν' αλλάξουμε μυαλά, τρόπους και προσωπίδα
κι ας βοηθήσουμε κι εμείς ν' αναστηθεί η πατρίδα.    

Λαμία  22/2/2012   Χ.Τ. ο Βιτ'λιωτης.