ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΧΡΟΝΙΑ ΔΥΣΚΟΛΑ

Έρχονται μέρες δύσκολες, χρόνια δυστυχισμένα
κι' από τι λένε οι γραφές, θα πλήξουν τον καθένα.

Θάναι ανάμνηση γλυκιά τα χρόνια που περάσαν
και όσοι δεν τα ζήσανε και κέρδησαν και χάσαν.

Θα μοιάζουν σαν σε όνειρο που κόπηκε στη μέση
κι' αγωνιάς, στον ύπνο σου, να σε ξανασυνδέση.

Γυρίζουμε, ανεπιστρεπτί, στη φτώχεια του πενήντα
που το προσδόκοιμο ζωής έφτανε στα εξήντα.

Τότε που κρύβαν το ψωμί, ψηλά μέσ' το φανάρι
και τα παιδιά πασχίζανε ποιός πρώτος θα το πάρει.

Θα λείψουν είδη βασικά απ' τη λιτή ζωή μας.
Ως και το γάλα λιγοστό θάναι για το παιδί μας.

Θα λείψουνε τα φάρμακα, κι' ο πόνος θα περνάει,
όταν,καμπάνα ο παπάς, πένθημα θα βαράει.

Θα τρώμε, μόνο Κυριακή, κρέας, με κριθαράκι.
Τις άλλες μέρες όσπρια και σπάνια ψαράκι.

Θά 'ναι η ζάχαρι λειψή όπως και το λαδάκι,
θα φτάνει μόνο για καφέ και για το καντηλάκι.

Παπούτσια θ' αγοράζουμε,όταν αυτά θα λιώνουν
κι' οι παπουτσίδες, στα στενά,συχνά θα τα μπαλώνουν.

Φιρμάτα  ρούχα θα φορούν, τα νεαρά ζευγάρια
και όλοι οι υπόλοιποι,φτηνά,απ΄ τα παζάρια .

Η πόλη θα ερημωθεί,θα φύγουν στα χωριά τους,
αφού οι περισότεροι, θα χάσουν τη δουλειά τους.

Θά 'ναι, το μεροκάμματο, σκληρό και με  υδρώτα
κι'η πληρωμή του, στα μισά, απο τι ήταν πρώτα.

Μέσα σ' αυτή τη θύελλα, ο κόσμος θα σαστήσει
και τη βοήθεια του ΧΡΙΣΤΟΥ, θα τρέξει, να ζητήσει.

Θ'αναπτυχθεί σε όλους μας, αγάπη μεταξύ μας
αλληλεγγύη κι' ανθρωπιά, πού 'λειψαν στη ζωή μας.

Εκείνο όμως που πονά σαν κοφτερή λεπίδα,
είναι γιατί οι νέοι μας δεν έχουνε ελπίδα.

Πρώτη φορά στα χρονικά, θα ζήσουν τα παιδιά μας,
χρόνια, πολύ χειρότερα, απ' ότι τα δικά μας.

Έρχονται  χρόνια δύσκολα, στιγμές που θα πονάνε
κι' όσοι αντέξουν το κακό, να ζούν να μολογάνε .-

φανάρι= φορητή τροφοθήκη με σίτα, το αντιψυγείο του "50.
Λαμία  23/9/2011     Χ.Τ. ο  Βιτ'λιώτης.