Είσαι εφεύρεση παλιά, πολιτική καπάτσα
καί μές στο στόμα ολωνών είσαι σε κάθε πιάτσα.
Γιά πες μας ποιά σε γέννησε καταραμένη μάνα,
που μας μιλάς για ηθική και για σπουδαία πλάνα;
Μας λες, πως είσαι Χριστιανή, μα πας καί στο Κοράνι,
κάνεις σταυρό στις εκκλησιές, κάνεις και ραμαζάνι.
Μας λες, αντλείς τη δύναμη απ' τη δημοκρατία,
Βαφτίζεις, όμως τις βρομιές κρυφή διπλωματία.
Συχνά μιλάς για λεβεντιά, πότε για εξαρτήσεις
άλλες φορές για παροχές, μα πάντα για κρατήσεις.
Και δεν ξεχνάς στα λόγια σου, να λές για τον "εργάτη"
κι' ενώ τον έχεις στ' άγραφα, τον θέλεις για προστάτη.
Τό 'να σου μάτι δεξιά, στην άλλη άκρη τ' άλλο.
Μακάρι να σου τά 'βγαζα, το άχτι μου να βγάλω.
Και σαν γλωσού κι' αλήθωρη, που μας παραμυθιάζεις
δεν βλέπεις ούτε, το σωστό, ούτε σωστά μοιράζεις.
Είσαι στα λόγια ζάχαρη, στα έργα σου φαρμάκι,
η γλύκα για το σόι σου κι' η πίκρα στον κοσμάκη.
Γιαυτό κυρά μου μη μιλάς ποτέ σου και καθόλου.
Στη λογική μας δεν χωράς, να πας κατά διαόλου.
Σνομπάρεις όλους τους θεσμούς κι' απ' τη δικαιοσύνη
φυγοδικείς προκλητικά κι' αρνείσαι την ευθύνη.
Κι' όσοι σε πλησιάζουνε και παίρνουνε μιά "τζούρα,
ως τα βαθειά γεράματα ζούνε μες τη μαστούρα.
Άλλοι που σε ζυγώσανε να κάνουνε παράδες,
χατήρι δεν τους χάλασες και γίναν μασκαράδες.
Μα όσοι σ' ερωτεύτηκαν και τυχεροί σταθήκαν
μόλις σε είδανε "γυμνή", απογοητευτήκαν.
Είσαι μιά πόρνη, στα λαμέ που σ' όλους όλα τάζεις.
Δίνεις με τό 'να χέρι σου, με τ' άλλο σου, τ' αρπάζεις.
Και όπως πάντα παρδαλή, πάντα σεσσημασμένη
και πάντα αλλοπρόσαλλη, καταφασκελωμένη.
Καταφερτζού παλιόγρια τι τέλος πάντων είσαι;
Είσαι το μίσος των λαών, και σύ ας το αρνείσαι.
Είσαι νυφίτσα πονηρή κι' άγρια σα λιοντάρι
κι' όποιον δαγκώσεις, σατανά, κρίμα το παλικάρι.-
Λαμία 11/04/2012 Χ.Τ. ο ΒΙΤ'ΛΙΩΤΗΣ.-
καί μές στο στόμα ολωνών είσαι σε κάθε πιάτσα.
Γιά πες μας ποιά σε γέννησε καταραμένη μάνα,
που μας μιλάς για ηθική και για σπουδαία πλάνα;
Μας λες, πως είσαι Χριστιανή, μα πας καί στο Κοράνι,
κάνεις σταυρό στις εκκλησιές, κάνεις και ραμαζάνι.
Μας λες, αντλείς τη δύναμη απ' τη δημοκρατία,
Βαφτίζεις, όμως τις βρομιές κρυφή διπλωματία.
Συχνά μιλάς για λεβεντιά, πότε για εξαρτήσεις
άλλες φορές για παροχές, μα πάντα για κρατήσεις.
Και δεν ξεχνάς στα λόγια σου, να λές για τον "εργάτη"
κι' ενώ τον έχεις στ' άγραφα, τον θέλεις για προστάτη.
Τό 'να σου μάτι δεξιά, στην άλλη άκρη τ' άλλο.
Μακάρι να σου τά 'βγαζα, το άχτι μου να βγάλω.
Και σαν γλωσού κι' αλήθωρη, που μας παραμυθιάζεις
δεν βλέπεις ούτε, το σωστό, ούτε σωστά μοιράζεις.
Είσαι στα λόγια ζάχαρη, στα έργα σου φαρμάκι,
η γλύκα για το σόι σου κι' η πίκρα στον κοσμάκη.
Γιαυτό κυρά μου μη μιλάς ποτέ σου και καθόλου.
Στη λογική μας δεν χωράς, να πας κατά διαόλου.
Σνομπάρεις όλους τους θεσμούς κι' απ' τη δικαιοσύνη
φυγοδικείς προκλητικά κι' αρνείσαι την ευθύνη.
Κι' όσοι σε πλησιάζουνε και παίρνουνε μιά "τζούρα,
ως τα βαθειά γεράματα ζούνε μες τη μαστούρα.
Άλλοι που σε ζυγώσανε να κάνουνε παράδες,
χατήρι δεν τους χάλασες και γίναν μασκαράδες.
Μα όσοι σ' ερωτεύτηκαν και τυχεροί σταθήκαν
μόλις σε είδανε "γυμνή", απογοητευτήκαν.
Είσαι μιά πόρνη, στα λαμέ που σ' όλους όλα τάζεις.
Δίνεις με τό 'να χέρι σου, με τ' άλλο σου, τ' αρπάζεις.
Και όπως πάντα παρδαλή, πάντα σεσσημασμένη
και πάντα αλλοπρόσαλλη, καταφασκελωμένη.
Καταφερτζού παλιόγρια τι τέλος πάντων είσαι;
Είσαι το μίσος των λαών, και σύ ας το αρνείσαι.
Είσαι νυφίτσα πονηρή κι' άγρια σα λιοντάρι
κι' όποιον δαγκώσεις, σατανά, κρίμα το παλικάρι.-
Λαμία 11/04/2012 Χ.Τ. ο ΒΙΤ'ΛΙΩΤΗΣ.-
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου